Gezond aan Zee Blog

Avonturen uit Kantoor

GRENZEN VERLEGGEN …
Anneke op de top

Binnen Gezond aan Zee houd ik me vooral bezig met presteerders (jong en oud), die hun grenzen willen en komen verleggen. Die hebben bepaalde doelen voor ogen en willen die het liefst met zo min mogelijk tegenslagen bereiken. Die doelen zijn enorm uiteenlopend. Het kan te maken hebben met een comeback na een blessure, een specifieke prestatie of een resultaat doel, een gezonde(re) levensstijl, maar ook bepaalde uitdagingen aangaan die grensverleggend zijn. Bijvoorbeeld een grensoverschrijdende fietstocht maken, de Northsea Waterman Challenge aangaan of bijvoorbeeld een hoge berg beklimmen. Je kunt je voorstellen dat de drijfveren achter deze uitdagingen voor iedereen persoonlijk zijn. De meeste uitdagingen hebben echter wel wat zaken gemeen. Het is veelal een nieuwe ervaring, het kost de nodige energie om de uitdaging aan te gaan en het vergt vaak een bepaalde mentale kracht, die ervoor zorgt dat je de beproeving doorstaat en de eindstreep haalt.

Gered uit de gletsjerspleet

Daad bij het woord

Al jaren begeleid ik sporters en andere presteerders, die bij mij komen voor mentale training om dit soort uitdagingen prettiger en vaak met meer succesbeleving te doorstaan. Ik krijg van mijn cliënten regelmatig de terechte vraag of ik de vaardigheden, die tijdens mijn trainingen voorbij komen, zelf ook toepas. Het antwoord is ja, maar in meer of mindere mate afhankelijk van de grootte, de nieuwigheid en het belang van de uitdaging. Nu is het leven op zichzelf natuurlijk al één grote uitdaging, maar een sportieve uitdaging was voor mij al best even geleden. Hoog tijd, zo dacht ik een paar maanden terug, om ook mezelf weer eens te onderwerpen aan een flinke portie uitdaging. Maar wat ging het worden? Ik had de keuze al snel gemaakt. Mijn hele leven kom ik al in de Alpen, vroeger vooral voor de wintersport, maar de laatste jaren ook vaak in de zomer om mooie trektochten te maken van hut naar hut. Vorig jaar liep ik een prachtige route in zes dagen rondom de grootste berg van Oostenrijk. Toen ik die grote berg, genaamd de Grossglockner, de hele week zag schitteren boven alles en iedereen uit, werd ik hongerig naar de top van die berg. Ik wilde naar boven! Naar het hoogste punt. Ik wilde mijn grenzen verleggen … maar door de grens van je eigen kunnen op te zoeken, weet je dat je mentale uitdagingen gaat tegenkomen. Lees: omgaan met pijn of teleurstelling, omgaan met vermoeidheid, omgaan met vluchtneigingen of eenzaamheid, omgaan met angst … Waarom dan eigenlijk doen? Goede vraag, simpel antwoord in mijn geval: omdat de voldoening van al dat harde werken echt loont en je brengt op plekken waar je anders nooit komt. Daarnaast, de ervaring dat je mentaal weerbaarder bent dan je voor mogelijk hield geeft je zelfvertrouwen en je eigenwaarde echt een boost. En een bijkomend positief effect is ook, dat ik als mentaal trainer zelf de mentale vaardigheden in de praktijk kan toepassen en toetsen. Dit moest het dus gaan worden … ik ging een berg beklimmen!

De voorbereiding

Zo gezegd zo gedaan. Ik ben net terug van één van mijn grootste sportieve uitdagingen ooit. Niet zonder slag of stoot … maar daarover zo dadelijk meer.
Elke uitdaging of gesteld doel vergt een goede voorbereiding en een reële inschatting van de inspanning die het gaat kosten. Dat is niet altijd even makkelijk, zeker als je weinig ervaring hebt met hetgeen je je op de hals hebt gehaald. In mijn geval heb ik me gewend tot mijn collega’s om me optimaal te kunnen voorbereiden op de klim. Zo heeft Ruurd (GAZ outdoor trainer) voor mij een uitgebreid en zeer specifiek trainingsschema gemaakt, dat erop gericht was om mij fysiek op kracht te brengen om deze berg van bijna 4000 meter zo goed mogelijk te kunnen beklimmen. Niet alleen om de beklimming aan te kunnen, maar vooral ook om te voorkomen dat het een slijtageslag zou worden voor mijn lijf. Met slechte knieën en een zwakke onderrug zeker geen overbodige luxe. Twee maanden lang heb ik 3 á 4 keer in de week afwisselend gewandeld door de duinen (met rugzak), hardgelopen, gezwommen, gefietst en tal van krachtoefeningen gedaan. Een super gevarieerd en uitdagend programma! Zonder deze voorbereiding had ik deze beproeving zeker minder goed of wellicht niet doorstaan.

Daarnaast heb ik me tot Judith (GAZ diëtiste) gewend om me te laten voorlichten op het gebied van voeding. En dan vooral in de aanloop naar een heftige krachtsinspanning (vooral in de laatste week voor de beklimming). Ze heeft mij geleerd wat ‘taperen’ is en hoe ik ervoor kon zorgen dat ik genoeg energie kon opbouwen om op het moment zelf te kunnen pieken. Voeding en energievoorraad is essentieel voor een zware krachtsinspanning. Het helpt echt om een beetje te begrijpen hoe het lijf werkt en wat de juiste voedingsstoffen zijn om tot je te nemen.

Maar niet alles tijdens mijn voorbereiding verliep even vlekkeloos. Door een zwaar trainingsprogramma loop je ook het risico om overbelast te raken en pijntjes te krijgen in je lijf. Hoewel ik heb geprobeerd goed te luisteren naar mijn lijf heb ik niet kunnen voorkomen dat ik een kniepeesirritatie kreeg (vanwege eerder letsel). Pijnlijk en vooral hinderlijk bij het lopen en hardlopen. Ik moest mijn programma dan ook her en der aanpassen. Met behulp van Linde (GAZ sportfysiotherapeut) en Hans (GAZ osteopaat) heb ik de irritatie zo goed mogelijk onder controle weten te houden. Ik heb specifieke oefeningen gekregen om de doorbloeding van de pees te optimaliseren en ik heb geleerd hoe ik mijn eigen knie kon intapen om de druk op die pees te verminderen. Uiteindelijk heb ik alle voorbereidingen goed kunnen volbrengen en hoewel niet alles altijd even leuk is, het hoort erbij en het is de kunst om juist ook van de voorbereiding te genieten. Dat is mij, dankzij mijn collega’s, zeker gelukt!

Mentale vaardigheden in de praktijk

Met een goede voorbereiding alleen heb je echter nog geen garantie dat je het vooropgestelde doel ook daadwerkelijk haalt. Eenmaal in Oostenrijk aangekomen werd er door de organisatie waar ik mijn reis had geregeld, besloten om de beklimming eerder in de week te doen dan aanvankelijk de bedoeling was. Dit vanwege weersomstandigheden. De week was echter zo opgebouwd dat we klaargestoomd zouden worden voor de klimdag. Dat hield in acclimatiseren op hoogte, een lange dagwandeling maken om te checken of het lijf en het materiaal in orde is, een klimdag om te wennen aan de rotsformaties, de basis klimtechnieken en het zekeren. Gelukkig hebben we deze onderdelen ondanks de aangepaste planning prima kunnen doen. Het vergt dus ook flexibiliteit om je aan te passen aan veranderende omstandigheden. Het enige behoorlijke minpunt in mijn geval was, dat ik tijdens de inloopdag enorme blaren had gekregen. Ik had mijn nieuwe hoogalpine schoenen (speciaal aangeschaft) niet goed ingelopen thuis en nu zat ik met de gebakken peren. En dan begint het mentale spel! Pijn, twijfels, teleurstelling, boos op mezelf vanwege deze ‘fout’. Schoenen goed inlopen, sja dat weet je toch! Nu komen de mentale technieken om de hoek kijken. Negatieve zelfspraak en twijfels zijn te beheersen door ze vooral te accepteren, door er even ruimte voor te laten, maar zo snel mogelijk je focus weer te richten op het doel en je bezig te houden met wat er toe doet. Namelijk je blaren goed behandelen en tapen. Dat is alles wat je kunt doen en je moet jezelf dwingen te werken met wat je hebt. Nee, lekker zou het niet gaan voelen, maar een zware beklimming doet dat in de regel sowieso niet. Positieve zelfspraak en focus op je taken is uiteindelijk wat je op de been houdt.

De beklimming zelf bestond uit twee dagen. De eerste dag liepen we naar ons ‘base camp’ en tevens de hut waar we zouden overnachten. Die dag hebben we op de gletsjer doorgebracht voor het laatste trainingsonderdeel. Leren omgaan met stijgijzers en lopen over en langs gletsjerspleten. Ook hebben we zelf ervaren hoe het voelt om in een gletsjerspleet vast te zitten en hoe je iemand eruit kunt redden. Een heftige en indrukwekkende ervaring. Voor mij wel fijn dat ik geen last heb van claustrofobische gevoelens in kleine ruimtes.

Gered uit de gletsjerspleet

Na een lange dag op de gletsjer, beetje opgefrist in de hut en spullen klaarmaken voor de grote dag. Aangezien we om 05.00 uur in het donker zouden vertrekken de volgende ochtend, zijn we vroeg naar bed gegaan die avond. Slapen is er echter die nacht niet van gekomen. Naast het feit dat je met 15 personen in een soort aaneengesloten stapelbed ligt (onder je dus ook nog eens 15 personen!), die de nodige geluiden hier en daar produceerden, heb je ook last van de hoogte (dik 3000 meter) en de spanning voor de klim zelf. Je lijf is onrustig, je hartslag is verhoogd en je gedachten gaan alle kanten op. Typisch een moment om weer wat mentale vaardigheden toe te passen. Gedachtecontrole (‘het is niet erg als je niet slaapt, je lijf rust toch wel’/ ‘ook al zijn de blaren open wonden geworden, de tape gaat me redden en ik heb vandaag de pijn ook overleefd’/ ‘er zijn mensen omgekomen tijdens deze beklimming, maar ik ben in goede handen, ik ben gezekerd en onze berggids is zeer ervaren’/ ‘ik ben goed voorbereid, ik heb goede kleding en goed materiaal’), verbeelding (hoe je bepaalde passages aflegt, hoe je stijgijzers in de ijswand plaatst), ontspanning (rustig proberen ritmisch te ademen) om maar een paar mentale vaardigheden te noemen. Omdat ik de slaap toch niet meer ging vatten, ben ik om 03.30 uur opgestaan. Fijner om in alle rust even aan te kleden en de pootjes te tapen. De kraakheldere sterrenhemel buiten was ook geen straf om naar te kijken trouwens.

Zo gingen we om 05.00 uur op pad. Koplamp op en de duisternis in. In het donker de stijgijzers onderbinden en de gletsjer op. Je vertrouwt volkomen op je gids en je bent afhankelijk van je medeklimmers, want je bent aangelijnd aan elkaar. We waren met z’n vieren. Gids voorop, ik erachter en twee sterke mannen daar weer achter. Geen tijd om te rusten, je loopt in één tempo door omdat het veiliger is en uiteindelijk beter werkt tegen de vermoeidheid. Toen we bij de steile rotsformaties kwamen kreeg ik het goed zwaar. Ik wilde rusten, maar kreeg daar de kans niet toe. We were on a mission, and the mission was getting UP! Dit was het gedeelte waar ik mezelf het hardst tegenkwam, mijn lijf schreeuwde het uit van vermoeidheid, maar ik moest mezelf langs de stalen kabels in de rotsen omhoog trekken, want de rotsen waren bijna te groot voor mijn kleine stap. Het werd sleuren en doorbijten. Anderhalf uur duurde dat ongeveer. Toen kwamen we uit bij de hoogste hut van Oostenrijk (de Adlersruhe), net onder de top van de Grossglockner gelegen, voor een laatste kleine stop. Ik kreeg hier geen voeding meer weg, mijn maag verkrampte door de inspanning, ik had hoofdpijn en ik dacht dat ik moest overgeven. Duidelijk signalen van vermoeidheid en hoogteziekte. Wel goed gedronken en een beetje suiker tot me genomen. Ik hoopte dat het genoeg zou zijn. De zon was net opgekomen en we zagen het kruis op de top schitteren. Een onvergetelijk en prachtig gezicht. Het was het laatste zetje wat ik nodig had. Ik was er zo dichtbij. Ik sprak mezelf streng toe hier, want hoewel je lijf aangeeft te willen stoppen, je geest is nu de baas! Het lukte me de ene voet voor de ander te zetten en ik weet uit ervaring dat je dan altijd boven komt. Zo gezegd, zo gedaan. Ik speelde ook bewust met mijn aandacht in deze fase. Ik haalde de aandacht vooral weg bij mijn lijf (zodat je de pijn en vermoeidheid minder aandacht geeft) en richtte me op externe zaken als het touw strak houden, de plaatsing van mijn handen op de rotsen, waar ik de volgende stap zou zetten, hoe de route liep etc. Voordat ik het wist was ik aanbeland bij het moeilijkste en meest technische stuk net onder de top. Alle zintuigen staan dan op scherp en ik ging totaal op in mijn taak. Gaaf gevoel, de adrenaline giert door je donder. Nog een paar laatste krachtsinspanningen over de graat en een stukje met steile afgronden aan beide kanten. Nee, geen denk-stand hier, totaal en bewust opgaan in de doe-stand. En dan ineens sta je daar! Ik kon het niet geloven. Ik had het geflikt. De ontlading was groot. Allerlei emoties door elkaar en ik kon mijn tranen niet bedwingen. Maakt ook niet uit, het hoort erbij. Ik wist één ding zeker. I’m alive and kicking! En het heeft écht iets magisch om je grenzen te verleggen! Ik raad het dan ook iedereen aan.

Misschien heb je zelf ook zin om je grenzen te verleggen of behoefte aan een nieuwe uitdaging in je leven. Ga het vooral doen! En als je een steuntje in de rug kunt gebruiken om het in gang te zetten, laat het ons weten en misschien kunnen we jou helpen om je doel te verwezenlijken! Het GAZ team denkt ook graag met je mee om je plannen uit te werken en op maat een programma te ontwikkelen voor je.
Voor meer info en/of vragen mail me gerust: anneke@gezondaanzee.nl

Anneke Goslings

Sportblessures voorkomen

Wat maakt osteopathie zo’n effectieve behandelvorm voor sporters? Ieder lichaam heeft zijn eigen verhaal, zijn eigen geschiedenis van blessures, ongelukjes, ziektes en eventuele operaties. Dit zorgt ervoor dat het lijf op zijn eigen manier functioneert en dus uniek is, net als de blessures.

Osteopathie en (het voorkomen van) sportblessures.

Tijdens de Olympische Spelen waren alle ogen gericht op de topatleten in de wereld. Maar niet alleen de professionals zijn druk met hun sport, ook voor de amateurs begint het sportseizoen weer! Langzaam wordt het weer tijd om fit te worden na de vakantie, te beginnen aan een competitie of gewoon om lekker je hobby te kunnen uitoefenen. Net als je voor je gevoel lekker bezig bent, dan zal je het zien, au…een blessure!
Tijdens mijn studie fysiotherapie wist ik het zeker. Wanneer ik klaar ben, wil ik met topsporters gaan werken. Sport heeft mij mijn hele leven al gefascineerd. Naar vrijwel alle sporten kan ik geboeid kijken (curling uitgesloten) en veel sporten vind ik echt leuk om te doen. Zelf heb ik van mijn vijfde tot mijn dertigste gevoetbald, of beter gezegd gekeept en nu, sinds enkele jaren, heb ik mij toegelegd op het hardlopen en wielrennen. In al die jaren heb ik nooit echt zware blessures gehad gelukkig. Weliswaar tweemaal mijn meniscus gescheurd, maar beide keren gebeurde dit niet tijdens het sporten. Wel heb ik veel collega’s gezien die met regelmaat last kregen van (spier)blessures. Ik vroeg me altijd af waarom dat nou gebeurde. Waarom kregen bepaalde spelers herhaaldelijk blessures en andere spelers niet??Nu na jaren ervaring, eerst als fysiotherapeut en nu als osteopaat, begint het voor mij steeds duidelijker te worden hoe deze blessures ontstaan, waarom ze vaak in stand worden gehouden, maar ook zeker hoe ik ze effectief kan behandelen.

Wat is het geheim?

Hoe werkt dat nou? Wat is het geheim? Wat maakt osteopathie zo’n effectieve behandelvorm voor sporters? Ieder lichaam heeft zijn eigen verhaal, zijn eigen geschiedenis van blessures, ongelukjes, ziektes en eventuele operaties. Dit zorgt ervoor dat het lijf op zijn eigen manier functioneert en dus uniek is, net als de blessures. Niet iedere spierblessure is hetzelfde. Er zit een groot verschil tussen de blessure bij een hardloper of een voetballer. Een voetballer heeft onder andere te maken met het feit dat het een contactsport betreft, terwijl een hardloper afhankelijk is van goed schoeisel en de ondergrond waarop hij loopt.

Totaalplaatje

De kracht van het effectief behandelen van blessures en de preventie hiervan, ligt hem volgens mij in het benaderen van de mens als een totaalplaatje.
Hierin is natuurlijk de anatomie heel belangrijk in al zijn facetten. Dus niet alleen de spieren of de gewrichten, ook de organen, de zenuwen en de bloedvaten spelen een belangrijke rol in het functioneren van het lijf.?Bewegingsverlies van het bekken kan puur een gewrichtsprobleem zijn, maar kan ook ontstaan door een probleem op het niveau van de organen. Zo heeft het ophangsysteem van de blinde darm een directe verbinding met het bekken. Wanneer deze gespannen is, zorgt deze ervoor dat het bekken een andere positie aanneemt en minder beweeglijk is. Een nier is ook zo’n structuur die een nauwe relatie heeft met bepaalde spieren, die vanaf de rug naar het been lopen en bij een verhoogde spanning het been naar buiten zullen draaien.

Irritaties

De verminderde, of misschien beter gezegd veranderde beweeglijkheid zorgt voor een grotere spanning van de liezen (adductoren) en de hamstrings. Wanneer deze dan belast worden, kunnen er eerder irritaties, verrekkingen of scheuren ontstaan. De ene vorm van bewegingsverlies kun je dus vrij eenvoudig oplossen met het behandelen (manipuleren) van het bekkengewricht. Terwijl bij de andere vorm je toch echt het ophangsysteem van de blinde darm of de omgeving van de nier moet behandelen. Een manipulatie zal in dat geval slechts een tijdelijk effect hebben.

Tijdlijn

Buiten dit anatomische verhaal is het ook van belang om een tijdlijn op te stellen van eerder doorgemaakte blessures. Een onschuldig lijkende enkelverzwikking, zelfs zo onschuldig dat je er niet direct (lokaal) klachten aan overhoudt, kan, wanneer deze niet gecorrigeerd wordt, in een later stadium lijden tot een probleem in een andere regio. Hierdoor kunnen spierblessures ontstaan (oa. kuiten, hamstrings), kun je rugklachten ontwikkelen, maar kan dit er ook voor zorgen dat je totale statiek verandert. Hierdoor heb je een grotere kans op blessures en zullen je prestaties niet optimaal kunnen zijn!

Effectieve behandeling

Wanneer je dan toch een blessure hebt, is het van belang dat deze effectief wordt behandeld. Niet het symptoom moet worden aangepakt, maar juist de oorzaak die ertoe heeft geleden dat je de blessure hebt opgelopen. Wanneer je de blessure onder controle hebt, dan is het zeer aan te raden om zo nu en dan het lichaam volledig te laten controleren. De termijn tussen de behandeling is voor iedereen verschillend. Deze hangt er ook van af wat jij als sporter prettig vindt. De één voelt zich goed bij vier keer per jaar een controle, terwijl de ander zich beter voelt bij een kortere of juist langere tussentijd.
Doe jezelf een plezier en laat je lijf met regelmaat door een osteopaat controleren. Dat houdt je lijf gezond en het sporten leuk!

Publicatiedatum: 23-08-2016
Bron: de NVO-website: http://www.osteopathie.nl/nieuws/blog/sportblessures-voorkomen/64

De ene calorie is de andere niet

Nu op alle producten te lezen is hoeveel calorieën erin zitten, lijkt op gewicht blijven een eitje. Gewoon zorgen dat je als vrouw niet meer dan 2000 en als man niet meer dan 2500 calorieën per dag binnenkrijgt. Maar zo simpel is het niet. De ene calorie is de andere niet.

Tweeduizend calorieën per dag is best te doen. Zeker als je alle vette producten vervangt door lightproducten. Zo kan een fanatieke calorieënteller en zoetekauw met behulp van een van de vele calorieëntellers op internet een voor hem of haar heerlijk dagmenu samenstellen. Een ontbijt met een glas magere chocomel en een overgebleven stuk appeltaart is lekker, vult direct en is goed voor 372 kcal. Als je ’s avonds uit eten gaat, vervang je dat ontbijt gewoon door een plak ontbijtkoek en een fristi. Ook lekker zoet. Een check op de calorieteller leert dat dit ontbijt maar 172 kcal telt. Een lunch met een broodje kroket en een Vifit is 320 calorieën. Dan zijn er nog ruim 1500 heerlijke calorieën over, meer dan genoeg voor een lekker diner buiten de deur. Wie nog een uurtje fanatiek sport, verbrandt zomaar 500 kcal. Dat is dan weer goed voor een patatje (467 kcal) of twee marsen (536 kcal).

Iedereen snapt: zo’n eetpatroon deugt niet.

Calorieën
Niet alleen de hoeveelheid calorieën, maar vooral wát we eten, bepaalt of we aankomen. Daar ben ik van overtuigd.
Calorieën tellen werkt soms zelfs averechts merk ik bij de mensen die bij me komen. Veel van hen, vooral vrouwen, hebben van hun twintigste tot hun veertigste allerlei laag-calorische diëten gevolgd. Het resultaat is dan dat ze zelfs met duizend calorieën per dag niet meer afvallen omdat hun stofwisseling niet meer goed werkt.
Het eerste wat ik dan doe, is deze cliënten het tellen van calorieën verbieden. Ten eerste wordt het tellen van calorieën snel een obsessie en bovendien is 1000 of 1500 calorieën vaak te weinig. We moeten dan weer langzaam een normaler eetpatroon gaan creëren om die stofwisseling weer op gang te brengen. Dat lukt vaak met pure en onbewerkte voeding.

Puur
Ik ben een voorstander van natuurlijke, onbewerkte producten. Heel fruit is beter dan vruchtensap, omdat er meer vezels inzitten. Ook als je groenten lang kookt, raakt het zijn oorspronkelijke structuur kwijt. Voedingsstoffen zijn veel belangrijker dan calorieën. Vezels vullen je maag, verbranden langzaam en stimuleren de darmwerking. Als je een biologische volkoren zuurdesem boterham met pindakaas eet, duurt het lang voordat je weer honger hebt omdat het veel vezels en weinig suikers bevat. Als je alleen naar de calorieën zou kijken (bijv. omdat je wilt afvallen of op gewicht wilt blijven) zou je geneigd kunnen zijn om een witte boterham met hagelslag te nemen (want stukken minder calorieën dan de volkoren met pindakaas). Maar slim is dat niet. Na de witte boterham zonder vezels en de suikers (hagelslag) als beleg krijg je veel sneller weer trek. Dat heeft te maken met je bloedsuikerspiegel. Als je die in balans kunt houden, krijg je minder snel trek.

Bloedsuikerspiegel
’s Ochtend heb je veel behoefte aan energie. Een boterham met hagelslag of een koek lijkt voor veel mensen dan aantrekkelijk. Zo’n zoete vezelarme hap jaagt alleen je bloedsuikerspiegel als een gek om hoog. Binnen een uur dendert die naar beneden, waardoor je weer trek (in vaak wat zoets) krijgt. Zoete dingen geven geen echte verzadiging; je gaat van de ene suikerpiek naar de andere.
Lightproducten hebben, ondanks het lage caloriegehalte, eenzelfde effect. Je houdt je lichaam voor de gek en de behoefte aan zoetigheid in stand. Suiker is een soort verslaving, waar je uit kunt stappen door puur en onbewerkt te eten.

Welke voedingsmiddelen kun je nou beter vermijden als je puur en gezond wilt eten?

E-nummer 621: dit is mononatriumglutamaat, ook bekend onder de naam gistextract of ve-tsin, een smaakversterker die ervoor zorgt dat je meer gaat eten. Het zit o.a. in hartige snacks, chips, kant-en-klare soep en sauzen. In grote hoeveelheden kan het zorgen voor hoofdpijn en hartkloppingen, vooral bij mensen die overgevoelig reageren op E621.

Suiker: Suiker is een hele goedkope grondstof en wordt door de voedingsindustrie werkelijk overal ingestopt. Mede daardoor werkt het verslavend omdat we langzaam aan, ongemerkt gewend zijn geraakt aan de zoete smaak van tomatenketchup, pindakaas, muesli, fruityoghurt, kant-en-klaar producten, brood, vleeswaren, mayonaise en ga zo maar door. Werkelijk overal wordt suiker in gestopt. Lees de etiketten in je keukenkastje maar eens. Let ook op de benaming glucosestroop, dextrose, lactose, sacharose, etc. Dit zijn allemaal suikers. En waarom is het beter om suiker te vermijden? Om meerdere redenen, maar de belangrijkste zijn:
suiker werkt ontstekingsbevorderend.
suiker laat je bloedsuikerspiegel schommelen: het zorgt voor een piek, waardoor er meer insuline moet worden aangemaakt. Insuline is o.a. een vetopslaghormoon.
suiker brengt je hormonen in de war.
suiker ontregelt je honger- en verzadigingssysteem.
Kunstmatige zoetstoffen als aspartaam: Naast alle vormen van suikers is er ook een heel scala aan synthetische ofwel kunstmatige zoetstoffen om suiker te vervangen. Dit zijn bv sorbitol, xylitol, sacharine, aspartaam en cyclamaat. Ze bevatten geen calorieën en worden daarom heel veel ingezet bij (zoete) light-producten. Ze zijn echter minstens, zo niet meer, verslavend als suiker want ze blijven je smaakpapillen prikkelen met hun zoete smaak zodat je verslaving intact blijft. Vaak ga je er méér van eten of drinken omdat het toch geen calorieën heeft, waardoor je er steeds méér van nodig hebt om de suikerkick te krijgen. Daarbij krijg je dus meer en meer chemische, dus niet natuurlijke, stoffen binnen. Daar is je lichaam echt niet blij mee.

Niet-biologische soja en maïs: Soja en maïs zijn de meest genetisch gemanipuleerd worden en de bestrijdingsmiddelen (gif) die gebruikt worden voor deze gewassen zijn xeno-oestrogenen, welke de kans op hardnekkig buikvet vergroten.

Laat je bovengenoemde staan en voeg je vooral veel verse, pure voeding toe aan je dagelijkse voeding (fruit, groenten, noten, zaden, pitten, vis), dan kom je al een heel eind.
En wil je eens samen met een deskundige kijken naar jouw huidige eetpatroon, dan neem je gewoon contact op met mij! Judith Schelling, judith@gezondaanzee.nl of 06-39825245

Northsea Watermen Challenge 2016
NSWM-14

Zaterdag 1 oktober 2016 organiseert Gezond Aan Zee Outdoor in samenwerking met Surfles.nl de tweede Northsea Watermen Challenge! Een wedstrijd waarbij zowel de zee als het strand getrotseerd moeten worden!

Deze challenge zal worden opgesplitst in drie onderdelen, namelijk de sprint (individueel), de long (individueel) en de team challenge. Aan het einde zullen zowel de ultieme waterman en waterwoman als het ultieme watermen team gekroond worden.

Info:

Sprint (individueel): 250 meter zwemmen, 1000 meter peddelen en 3000 meter hardlopen
Long (individueel): 1000 meter zwemmen, 2000 meter peddelen en 3000 meter hardlopen
Team: 1700 meter zwemmen, 2500 meter peddelen en 5000 meter hardlopen

Kosten:
Individueel 15 euro
Team 45 euro per team

Schrijf je in door te mailen naar: outdoor@gezondaanzee.nl

Nieuwe collega bij Gezond aan Zee

Gezond aan Zee heeft er een nieuwe collega bij.  Hans Posthuma, osteopaat en sportosteopaat, versterkt per 1 juli 2016 ons team!

Osteopathie is een volwaardige medische discipline waarbij de manuele, diagnostische en therapeutische aanpak van functiestoornissen, ontstaan door bewegingsverlies van welk weefsel dan ook, centraal staat. Kortom: osteopathie is op zoek naar de oorzaak van de klachten.

“De osteopaat behandelt niet de ziekte, maar stimuleert de natuurlijke genezingsprocessen van de ziekte en blessures”.

IMG_0194

 

ERVAREN (SPORT)FYSIOTHERAPEUT GEZOCHT

Gezond aan Zee zoekt per direct, ter uitbreiding van haar team, een ervaren (sport)fysiotherapeut. Trefwoorden: non-conformisme, zelfstandig denker, multidisciplinair, modern opgeleid, relaxed, actief en affiniteit met ons ‘strand- en-watersport-profiel’.

Als jij jouw werk ook vanuit een gezond hart en warmte voor je medemens doet én vermoedt bij ons te passen, mail dan naar: stefan@gezondaanzee.nl

YOU ARE HOW YOU MOVE

Je bent niet alleen wat je eet, maar je bent ook hoe je beweegt. Dit zegt Katy Bowman, biomechanicus.

Sinds een aantal maanden ben ik begonnen aan een ontzettend inspirerende opleiding. Dit heeft me nu al tot veel mooie nieuwe inzichten gebracht in mijn werk, maar ook in mijn eigen dagelijkse leven.

Het is een tweejarige opleiding tot Restorative Exercise Specialist gegeven door Katy Bowman van Nutritious Movement.

Katy vergelijkt eten met bewegen:
Deskundigen hebben er honderden jaren over gedaan om erachter te komen dat het belangrijk is wat je eet en dat het niet alleen maar belangrijk is dat je calorieën binnen krijgt. De cellen in je lijf hebben bepaalde vitamines en mineralen nodig om gezond te blijven.
Op een zelfde manier worden je cellen ook gevoed door bewegen. En hebben ze deze voedende bewegingen nodig om gezond te zijn.

De cellen in je lijf veranderen door een inactief leven en veel zitten. De lengtes van je spieren veranderen en de stand van je gewrichten veranderen. Hierdoor kunnen allerlei klachten ontstaan.
En ja, veel cellen in je lijf zijn ook inactief als je regelmatig sport. Want gebruik je tijdens je sport echt al je cellen? En hoeveel uren op een dag ben je toch nog inactief?

Tijdens de opleiding leer ik hoe je in deze maatschappij toch ervoor kan zorgen dat je lichaam (en dus al haar cellen) genoeg voedende bewegingen krijgt. En je zo je lichaam optimaal gezond kan houden en haar beter kan bewegen.

In onderstaand filmpje legt Katy uit wat Nutritious Movement inhoudt.

Linde Logtenberg – Sportfysiotherapeut van Gezond aan Zee

Mentale vaardigheden

Binnen Gezond aan Zee kun je bij mij terecht voor een stukje mentale begeleiding en/of mentale training. Wat houdt dat eigenlijk precies in en wat is het verschil tussen die twee?

De meeste mensen die bij ons binnenkomen, komen omdat ze een specifieke hulpvraag hebben en gaan vervolgens doelgericht trainen en/of hun eetpatroon/gedrag aanpassen om dat vooropgestelde doel te behalen. Vaak is het echter makkelijker gezegd dan gedaan om een bepaald doel te bereiken. Je moet daar over het algemeen keihard voor werken en het kost veel energie. Tegenslagen, teleurstellingen, pijn, het ontbreken aan motivatie en willen opgeven zijn doodnormale reacties en emoties die je vaak tegenkomt bij mensen, maar waar niet iedereen even goed mee om kan gaan. Het zou een stuk helpen om soms wat mentaal weerbaarder te zijn in die situaties nietwaar?

Het goede nieuws is, dat we allemaal mentaal weerbaarder kunnen worden. Echt waar! Ook daar moet je vaak hard voor werken, maar de beloning is des te zoeter! Bij mentale begeleiding kun je worden bijgestaan om je uitdagingen op een prettige(re) manier aan te gaan en worden geadviseerd hoe je met bepaalde situaties om kunt gaan. Of geholpen worden om bepaalde (soms life changing) beslissingen te nemen. De mentale training richt zich meer op het systematisch en bewust leren en oefenen van mentale vaardigheden met als doel het verbeteren van prestaties. We zijn dan meer bezig met het scheppen van voorwaarden voor het bereiken van de ideale prestatietoestand.

Mentale begeleiding/training is dan ook zeker niet alleen voor de fanatieke sporters onder ons, maar voor iedereen die bij ons binnenstapt en een uitdaging aan gaat met zichzelf en met zijn/haar complexe, maar oh zo menselijke emoties en gedachten die daarbij gepaard gaan..

Anneke Goslings
Sportpsycholoog/Mentaal trainer